تا به کی لاف به تعجیل ظهور        

               تا به کی گوش کر و دیده ی کور

شک و تردید و گناهای زیاد               

          کرده ما را همه از یار چه دور

یوسف گمشده ماییم نه او              

       اوست آن حضرت یعقوب صبور

حیف دلها شده پابند هوس          

       رفته از سینه ی ما قلب شکور

چند چوپانی و خدمت به شعیب          

                نظری کن سوی آن آتش طور

یا شکایت نکن از ظلم و ستم          

                یا که با ظلم نزن بر سر مور

پخته با عشق شو و داغ نشو         

                هر زمان دور شو از دام غرور

لغزش و جهل و خطا کار تو نیست 

                 ساکن عالم قدسی نه قبور

زنگ آیینه ی دل را به دعا       

                  پاک کن تا بشود سینه بلور

عاشقا منتظر  یار  بمان    

                از شبت تا سحر صبح ظهور